ಶಾಲಾ ದಿನಗಳ ನೆನಪುಗಳು: ಹಾಡು, ಹರಟೆ ಮತ್ತು ಒಂದು ಮಾಸದ ನೋವು
ನನ್ನ ಆರಂಭಿಕ ಶಿಕ್ಷಣ ಎರ್ನಾಕುಲಂನ ಕಾಲೂರಿನ ಸೆವೆಂತ್-ಡೇ ಅಡ್ವೆಂಟಿಸ್ಟ್ ಎಂಬ ಕ್ರಿಶ್ಚಿಯನ್ ಮಿಷನರಿ ಶಾಲೆಯಲ್ಲಿ ನಡೆಯಿತು. ಆ ಶಾಲೆಯ ಬಗ್ಗೆ ಯೋಚಿಸಿದಾಗ ಮೊದಲು ನೆನಪಿಗೆ ಬರುವುದು ಶುಕ್ರವಾರಗಳು. ಅಂದು ಮಧ್ಯಾಹ್ನ 3 ಗಂಟೆಗೆ ನಮಗೆ ದೀರ್ಘವಾದ ಬಿಡುವಿನ ಸಮಯ ಸಿಗುತ್ತಿತ್ತು. ಊಟದ ನಂತರ ನಾವು ಕಬಡ್ಡಿ ಮತ್ತು ಕಣ್ಣಾಮುಚ್ಚಾಲೆ ಆಟವಾಡುತ್ತಿದ್ದೆವು. ಉಳಿದ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಸಾಂಸ್ಕೃತಿಕ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮಗಳಿಗಾಗಿ ತಯಾರಿ ನಡೆಸುತ್ತಿದ್ದೆವು. ಸುಂದರವಾಗಿ ಹಾಡುತ್ತಿದ್ದ ಮನೋಜ್ ನನಗೆ ಇಂದಿಗೂ ನೆನಪಿದ್ದಾನೆ. ಯೇಸುದಾಸ್ ಅವರಂತೆ ಅವನ ಕೂದಲು ಸ್ವಲ್ಪ ಉದ್ದವಾಗಿತ್ತು. ಅವನು 'ಮಾಡಪ್ರಾವೇ ವಾ ಒರು ಕೂಡು ಕೂಟಾನ್ ವಾ', 'ಪ್ರಣಯಸರೋವರತೀರಂ' ಅಂತಹ ಹಾಡುಗಳನ್ನು ಹಾಡುತ್ತಿದ್ದ. ನಾವೆಲ್ಲರೂ ಅವನನ್ನು ಆರಾಧಿಸುತ್ತಿದ್ದೆವು. ನಮ್ಮ ತರಗತಿಯ ಸುಂದರಿ ಪ್ರೀತಾ ಜೆ. ಈಪನ್, ಗುಂಡಗಿದ್ದ ಮಾಯಾ ಮತ್ತು ಸ್ವಲ್ಪ ಶ್ಯಾಮಲ ವರ್ಣದ ಸಂಧ್ಯಾ ಯಾವಾಗಲೂ ಅವನ ಹಾಡಿಗೆ ಚಪ್ಪಾಳೆ ತಟ್ಟುತ್ತಿದ್ದರು.
ಶಶಿ ನಮ್ಮ ತರಗತಿಯ ಕಾಮಿಡಿಯನ್ ಆಗಿದ್ದ. ಅವನು ಏಕಪಾತ್ರಾಭಿನಯ ಮತ್ತು ಮಿಮಿಕ್ರಿ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದ. ಅವನ ಹತ್ತಿರ ವಿಷಯಗಳು ಮುಗಿದಾಗ ನಾವೇ ಸ್ವತಃ ಹಾಸ್ಯ ಪ್ರಹಸನಗಳನ್ನು ಸಿದ್ಧಪಡಿಸುತ್ತಿದ್ದೆವು. ಬಿಜು ಫಿಲಿಪ್ ಮತ್ತು ಉಬೈದ್ ನನ್ನ ಆಪ್ತ ಗೆಳೆಯರಾಗಿದ್ದರು. ನಮ್ಮ ಸ್ನೇಹವನ್ನು ಧರ್ಮ ಸಮನ್ವಯದ ಸಂಕೇತವಾಗಿ ನೋಡಲಾಗುತ್ತಿತ್ತು.
ಶನಿವಾರದಂದು ನಮಗೆ ಮಿಸ್ಟರ್ ಸೆಬಾಸ್ಟಿಯನ್ ಅವರ 'ಮಾರಲ್ ಸ್ಟಡೀಸ್' ತರಗತಿ ಇರುತ್ತಿತ್ತು. ಒಮ್ಮೆ ತರಗತಿಯಲ್ಲಿ ಕಲಿತ ವಿಷಯವನ್ನು ಅಮ್ಮನ ಜೊತೆ ಹಂಚಿಕೊಂಡೆ. ಹಿಂದೂ ದೇವರುಗಳೆಲ್ಲಾ ಕೇವಲ ಕಾಲ್ಪನಿಕ ಮತ್ತು ಯೇಸು ಕ್ರಿಸ್ತ ಮಾತ್ರ ಏಕೈಕ ರಕ್ಷಕ ಎಂದು ಅಮ್ಮನಿಗೆ ಹೇಳಿದೆ. ಅಷ್ಟೇ, ಅಮ್ಮ ನನ್ನನ್ನು ಆ ಶಾಲೆಯಿಂದ ಬಿಡಿಸಿದರು. ಅಮ್ಮ ನನ್ನನ್ನು ಬೇರೆ ಶಾಲೆಗೆ ಸೇರಿಸಿದರು.
ಸೇಂಟ್ ಆಗಸ್ಟೀನ್ ಬಾಯ್ಸ್ ಹೈಸ್ಕೂಲ್‌ನಲ್ಲಿ ನಾನು ಓದಿನಲ್ಲಿ ಮುಂದಿದ್ದೆ, ಆದರೆ ಗೋಪಕುಮಾರ್ ಯಾವಾಗಲೂ ಮೊದಲ ಸ್ಥಾನ ಪಡೆಯುತ್ತಿದ್ದ ಮತ್ತು ನಾನು ಎರಡನೇ ಸ್ಥಾನದಲ್ಲಿರುತ್ತಿದ್ದೆ. ಒಮ್ಮೆ ನಾನು ಅಮ್ಮನಿಗೆ ಹೇಳಿದೆ, 'ಗೋಪಕುಮಾರ್ ಇಲ್ಲದಿದ್ದರೆ ನಾನೇ ಕ್ಲಾಸಿಗೆ ಫಸ್ಟ್ ಬರುತ್ತಿದ್ದೆ' ಎಂದು. ಮರುದಿನ ಶಾಲೆಗೆ ಹೋದಾಗ ಗೋಪಕುಮಾರ್ ಮರಣದ ಸುದ್ದಿ ಕೇಳಿಬಂತು. ಅವನು ಕೆರೆಯಲ್ಲಿ ಮುಳುಗಿ ಸಾವನ್ನಪ್ಪಿದ್ದ. ಬಿಳಿ ಬಟ್ಟೆಯಲ್ಲಿ ಮಲಗಿದ್ದ, ಮೂಗಿನಲ್ಲಿ ಹತ್ತಿ ಇಟ್ಟಿದ್ದ, ತಲೆಯ ಬಳಿ ದೀಪ ಉರಿಯುತ್ತಿದ್ದ ಗೋಪಕುಮಾರ್‌ನನ್ನು ನೋಡಿ ನನಗೆ ತಲೆಸುತ್ತು ಬಂದಂತಾಯಿತು. ನಾನು ಮೂರ್ಛೆ ಹೋದೆ. ನಮ್ಮ ಸೋಷಿಯಲ್ ಸ್ಟಡೀಸ್ ಶಿಕ್ಷಕ ಮಿಸ್ಟರ್ ಮ್ಯಾಥ್ಯೂ ನನ್ನ ಮುಖಕ್ಕೆ ನೀರು ಚಿಮುಕಿಸಿ ಸೋಡಾ ಕುಡಿಸಿದರು.
ಹೈಸ್ಕೂಲ್‌ನಲ್ಲಿದ್ದಾಗ ನನಗೆ ಪ್ರತಿಭಟನೆಗಳಲ್ಲಿ ಭಾಗವಹಿಸುವುದೆಂದರೆ ತುಂಬಾ ಇಷ್ಟ. ಅದು SFI ಇರಲಿ ಅಥವಾ KSU ಇರಲಿ, ಘೋಷಣೆ ಕೂಗಲು ಮತ್ತು ಕ್ಲಾಸಿನಿಂದ ಮೊದಲು ಹೊರಬರಲು ನಾನು ಸದಾ ಸಿದ್ಧನಿರುತ್ತಿದ್ದೆ. ಅನೇಕ ಬಾರಿ ಪ್ರತಿಭಟನೆ ಏಕಾಗಿ ನಡೆಯುತ್ತಿದೆ ಎಂದು ನಮಗೆ ತಿಳಿಯುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ. ಶಿಕ್ಷಕರ ಮಗನಾಗಿದ್ದರಿಂದ ಎಲ್ಲಾ ಶಿಕ್ಷಕರು ನನ್ನ ವಿಷಯದಲ್ಲಿ ತುಂಬಾ ಕಠಿಣವಾಗಿರುತ್ತಿದ್ದರು. ಮಿಸ್ಟರ್ ಮ್ಯಾಥ್ಯೂ ಅವರಿಗೆ 'ವಿಷುವಡಿ' (ವಿಷದ ಕೋಲು) ಎಂಬ ಅಡ್ಡಹೆಸರಿತ್ತು. ಅವರು ಯಾವಾಗಲೂ ಕೈಯಲ್ಲಿ ಬೆತ್ತ ಹಿಡಿದಿರುತ್ತಿದ್ದರು. ಅವರ ಕ್ಲಾಸಿನಲ್ಲಿ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳು ಏಟು ತಿನ್ನುವ ಶಬ್ದ ಪಕ್ಕದ ಕ್ಲಾಸಿನವರಿಗೂ ಕೇಳಿಸುತ್ತಿತ್ತು. ವಿನಾಯಕ್ ಪ್ರೇಮ್ ಎಂಬ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗೆ ಇತರರನ್ನು ಚಿವುಟುವ ಅಭ್ಯಾಸವಿತ್ತು. ಅವನಿಗೆ ಹೆದರಿ ಯಾರೂ ದೂರು ನೀಡುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ. ಒಮ್ಮೆ ಅವನು ನನ್ನನ್ನು ಚಿವುಟಿದ. ನಾನು ಮ್ಯಾಥ್ಯೂ ಸರ್‌ಗೆ ದೂರು ನೀಡಿದೆ, ವಿನಾಯಕ್‌ಗೆ ಕಠಿಣ ಶಿಕ್ಷೆಯಾಯಿತು. ಅದರ ನಂತರ ಅವನು ಆ ಕೆಟ್ಟ ಅಭ್ಯಾಸವನ್ನು ಬಿಟ್ಟುಬಿಟ್ಟನು.
Comments
Post a Comment