കൗമാരവും ആത്മീയതയും: എന്റെ വളർച്ചയുടെ വഴികൾ
പത്താം ക്ലാസ്സിൽ പഠിക്കുമ്പോഴാണ് പെൺകുട്ടികളെ എങ്ങനെ നോക്കണം എന്ന് മുഹമ്മദ് സുനിൽ എന്നെ പഠിപ്പിച്ചത്. സ്കൂൾ കഴിഞ്ഞ് ഞങ്ങൾ ഒരേ ബസ്സിലായിരുന്നു വീട്ടിലേക്ക് മടങ്ങിയിരുന്നത്, ഞങ്ങൾ രണ്ടുപേരും ബസ്സിന്റെ പിന്നിലെ സീറ്റിലിരിക്കും. ബസ് സെന്റ് തെരേസാസ് കോളേജിന് മുന്നിലൂടെ പോകുമ്പോൾ, റോഡരികിലൂടെ നടക്കുന്ന പെൺകുട്ടികളെ നോക്കി അവൻ കമന്റുകൾ പറയുമായിരുന്നു, വൈകാതെ ഞാൻ അവനെ അനുകരിക്കാൻ തുടങ്ങി. പ്രീ-ഡിഗ്രിക്ക് സെന്റ് ആൽബർട്ട്സ് കോളേജിൽ ചേർന്നപ്പോഴും ഈ ശീലം തുടർന്നു. പെൺകുട്ടികളെ നോക്കാൻ വേണ്ടി മാത്രം ഞങ്ങൾ പലപ്പോഴും മഹാരാജാസ് കോളേജിൽ പോകുമായിരുന്നു.
സ്കൂൾ കാലഘട്ടത്തിലെ എന്റെ മറ്റൊരു നല്ല സുഹൃത്തായിരുന്നു സച്ചിദാനന്ദ പൈ. അദ്ദേഹം മൃദംഗം വായിക്കുമായിരുന്നു. എന്റെ വയലിൻ അരങ്ങേറ്റത്തിന് മൃദംഗം വായിച്ചത് അദ്ദേഹമായിരുന്നു. ഞങ്ങൾ പലപ്പോഴും ഒരുമിച്ച് സംഗീതം പരിശീലിക്കുകയും സംഗീത പരിപാടികളിൽ പങ്കെടുക്കുകയും ചെയ്തിരുന്നു. സച്ചിയുടെ അനിയൻ ശിവാനന്ദ പൈയെ പിന്നീട് അവരുടെ സമുദായത്തിന്റെ തലവനായി തിരഞ്ഞെടുക്കുകയും രാഘവേന്ദ്ര തീർത്ഥ എന്ന് അറിയപ്പെടുകയും ചെയ്തു. സച്ചിയും ഞാനും എറണാകുളത്തെ സെന്റ് ആൽബർട്ട്സ് കോളേജിൽ കുറച്ചുനാൾ ഒരുമിച്ച് പഠിച്ചു. എറണാകുളത്തെ ഒരു ആൺപള്ളിക്കൂടമായിരുന്നു അത്. പത്മരാജൻ, അടൂർ ഗോപാലകൃഷ്ണൻ, അരവിന്ദൻ, കെ.ജി. ജോർജ്ജ്, എം.ടി. വാസുദേവൻ നായർ, ഭരതൻ എന്നിവരുടെ മികച്ച സിനിമകൾ എനിക്ക് പരിചയപ്പെടുത്തിത്തന്നത് സച്ചിയാണ്. ഞങ്ങൾ ഒരുപാട് ദിവസങ്ങൾ ഈ സിനിമകൾ കണ്ടു ചിലവഴിച്ചു.
അതേസമയം എനിക്ക് ശക്തമായ ഒരു ആത്മീയ വശവുമുണ്ടായിരുന്നു. ലൗകികമായ ആഗ്രഹങ്ങളും ആത്മീയതയും തുലനം ചെയ്തുകൊണ്ട് ഒരു ഇരട്ട ജീവിതമാണ് ഞാൻ നയിച്ചിരുന്നത്. അഡ്വക്കേറ്റ് ഗോവിന്ദ ഭരതനെ എനിക്ക് പരിചയപ്പെടുത്തിത്തന്നത് സച്ചിയാണ്. ഞങ്ങൾ എല്ലാവരും അദ്ദേഹത്തെ 'ഭരതൻ ജി' എന്ന് വിളിച്ചു. എല്ലാ ഞായറാഴ്ച വൈകുന്നേരവും അദ്ദേഹത്തിന്റെ വസതിയായ 'ചിത്രവതി'യിൽ ഭഗവദ്ഗീത ക്ലാസ്സുകൾ നടക്കുമായിരുന്നു. അദ്ദേഹത്തിൽ നിന്നാണ് ഞാൻ ആദ്യമായി യോഗയും ധ്യാനവും പഠിച്ചത്. ഭരതൻ ജി സത്യസായി ബാബയുടെ ഭക്തനും ശ്രീവിദ്യയുടെ അനുയായിയുമായിരുന്നു. തിങ്കളാഴ്ച വൈകുന്നേരങ്ങളിൽ അദ്ദേഹത്തിന്റെ വീട്ടിൽ സായി ഭജനുകൾ നടക്കുമായിരുന്നു. അദ്ദേഹം ഹാർമോണിയം വായിച്ച് മനോഹരമായ ഭജനുകൾ പാടും, ഞങ്ങൾ കൂടെ പാടും. ഒരിക്കൽ ഭരതൻ ജി ചിന്മയ യുവകേന്ദ്രയിലെ ഞങ്ങളുടെ ഗ്രൂപ്പിനെ 'അമ്മ' എന്ന് വിളിക്കപ്പെടുന്ന അമൃതാനന്ദമയിയുടെ വള്ളിക്കാവിലെ ആശ്രമത്തിലേക്ക് കൊണ്ടുപോയി. ചിന്മയാനന്ദ സ്വാമിയുടെ ഗീതാ പ്രഭാഷണങ്ങൾ കേൾക്കാനും ഞങ്ങൾക്ക് ധാരാളം അവസരങ്ങൾ ലഭിച്ചു. അച്ഛന്റെ ബുക്ക് ഷെൽഫിൽ നിന്ന് വിവേകാനന്ദന്റെയും രാമകൃഷ്ണ പരമഹംസരുടെയും പുസ്തകങ്ങൾ ഞാൻ ആവേശത്തോടെ വായിക്കുമായിരുന്നു.
Comments
Post a Comment