Life Journey — Ananda Nadayogi

Read in: English | മലയാളം | ಕನ್ನಡ | తెలుగు | हिंदी எனது ஆரம்பக் கல்வி எர்ணாகுளம் காலூரில் உள்ள செவெந்த் డే అడ్వెంటిస్ట் (Seventh-Day Adventist) என்ற கிறிஸ்தவ மிஷனரி பள்ளியில் அமைந்தது. அந்தப் பள்ளியைப் பற்றி நினைக்கும் போது முதலில் நினைவுக்கு வருவது வெள்ளிக்கிழமைகள் தான். அன்று மதியம் 3 மணிக்கு எங்களுக்கு நீண்ட இடைவேளை கிடைக்கும். உணவுக்குப் பிறகு நாங்கள் கபடி மற்றும் தப்பாட்டம் விளையாடுவோம். மற்ற நேரங்களில் கலை நிகழ்ச்சிகளுக்காகப் பயிற்சி செய்வோம். அற்புதமாகப் பாடும் மனோஜை எனக்கு இன்னும் நினைவிருக்கிறது. யேசுதாஸைப் போலவே அவனுக்கு நீண்ட முடி இருக்கும். 'மாடப்ராவே வா ஒரு கூடு கூட்டான் வா', 'ப்ரணயசரோவர தீரம்' போன்ற பாடல்களை அவன் பாடுவான். நாங்கள் அனைவரும் அவனை வியந்து பார்ப்போம். எங்கள் வகுப்பில் இருந்த அழகான ப்ரீதா ஜே. ஈப்பன், குண்டாக இருக்கும் மாயா, மற்றும் மாநிறமான சந்தியா ஆகியோர் எப்போதும் அவனுக்குக் கைதட்டி உற்சாகப்படுத்துவார்கள். ஷஷி தான் எங்கள் வகுப்பின் கோமாளி. அவன் மோனோ ஆக்ட் மற்றும் மிமிக்ரி செய்வான். அவனிடம் நகைச்சுவை தீர்ந்து போகும் போது, நாங்களாகவே சில நா...

Read in: English | தமிழ் | ಕನ್ನಡ | తెలుగు | हिंदी എന്റെ ആദ്യകാല വിദ്യാഭ്യാസം എറണാകുളം കലൂരിലെ സെവൻത് ഡേ അഡ്വെന്റിസ്റ്റ് എന്ന ക്രിസ്ത്യൻ മിഷനറി സ്കൂളിലായിരുന്നു. ആ സ്കൂളിനെക്കുറിച്ച് ഓർക്കുമ്പോൾ ആദ്യം മനസ്സിൽ വരുന്നത് വെള്ളിയാഴ്ചകളാണ്. അന്നേ ദിവസം ഉച്ചയ്ക്ക് 3 മണിക്ക് ഞങ്ങൾക്ക് വലിയൊരു ലഞ്ച് ബ്രേക്ക് ലഭിക്കുമായിരുന്നു. ഭക്ഷണത്തിന് ശേഷം ഞങ്ങൾ കബഡിയും തല്ലിപ്പിടുത്തവുമൊക്കെ കളിക്കുമായിരുന്നു. മറ്റ് സമയങ്ങളിൽ ഞങ്ങൾ കലാപരിപാടികൾക്കായി പരിശീലിക്കും. മനോഹരമായി പാടുന്ന മനോജിനെ ഞാൻ ഇന്നും ഓർക്കുന്നു. യേശുദാസിനെപ്പോലെ അവന് അല്പം നീളമുള്ള മുടിയുണ്ടായിരുന്നു. 'മാടപ്രാവേ വാ ഒരു കൂട് കൂട്ടാൻ വാ', 'പ്രണയസരോവരതീരം' തുടങ്ങിയ പാട്ടുകൾ അവൻ പാടുമായിരുന്നു. ഞങ്ങൾക്കെല്ലാം അവനോട് വലിയ ആരാധനയായിരുന്നു. ഞങ്ങളുടെ ക്ലാസ്സിലെ സുന്ദരിയായ പ്രീത ജെ. ഈപ്പനും, തടിച്ച പ്രകൃതമുള്ള മായയും, ഇരുനിറമുള്ള സന്ധ്യയും എപ്പോഴും അവനെ കൈയടിച്ച് പ്രോത്സാഹിപ്പിക്കുമായിരുന്നു. ഷാഷിയായിരുന്നു ഞങ്ങളുടെ ക്ലാസ്സിലെ തമാശക്കാരൻ. അവൻ മോണോ ആക്റ്റും മിമിക്രിയുമൊക്കെ ചെയ്യുമായിരുന്നു. അവന് തമാശകൾ തീർന്നുപോകുമ്പോൾ ഞങ്ങൾ സ്വ...

Read in: മലയാളം | தமிழ் | ಕನ್ನಡ | తెలుగు | हिंदी "I studied in a Christian missionary school, Seventh-Day Adventist, in Kaloor, Ernakulam, during my early years. When I think back to that school, the first thing that comes to mind is Fridays. We had a long lunch break at 3 PM. After lunch, we would play games like kabaddi and tag. The other times, we would practice for cultural programs. I still remember Manoj, who had a beautiful singing voice. His hair was a bit long, just like Yesudas'. He used to sing songs like 'Maadapraave va oru koodu kootaan va', 'Pranayasarovaratheeram', and many more. We all admired him. The beautiful Preetha J. Eapen, the chubby Maya, and the slightly dark-skinned Sandhya from our class would always applaud him. Shashy was our class comedian. He would do mono acts and mimicry. When he ran out of material, we would create our own comedy skits. My closest friends were Biju Philip and Ubaid. Our friendship was seen as a symbol of re...

Read in: English | മലയാളം | தமிழ் | ಕನ್ನಡ | తెలుగు मैंने अपने शुरुआती वर्षों में एर्नाकुलम के कलूर में एक ईसाई मिशनरी स्कूल, 'सेवेंथ-डे एडवेंटिस्ट' में पढ़ाई की। जब मैं उस स्कूल के बारे में सोचता हूँ, तो सबसे पहले शुक्रवार की याद आती है। दोपहर 3 बजे हमारा एक लंबा लंच ब्रेक होता था। खाने के बाद हम कबड्डी और पकड़म-पकड़ाई जैसे खेल खेलते थे। बाकी समय हम सांस्कृतिक कार्यक्रमों का अभ्यास करते थे। मुझे मनोज आज भी याद है, जिसकी आवाज़ बहुत सुरीली थी। उसके बाल थोड़े लंबे थे, बिल्कुल येसुदास की तरह। वह 'माडप्रावे वा ओरु कूडू कूटान वा', 'प्रणयसरोवरतीरम' जैसे गाने गाया करता था। हम सब उसके प्रशंसक थे। हमारी क्लास की खूबसूरत प्रीता जे. ईपन, गोल-मटोल माया और सांवली संध्या हमेशा तालियाँ बजाकर उसका उत्साह बढ़ाती थीं। शशि हमारी क्लास का कॉमेडियन था। वह मोनो एक्ट और मिमिक्री करता था। जब उसके पास चुटकुले खत्म हो जाते थे, तो हम खुद के कॉमेडी स्किट बना लेते थे। बीजू फिलिप और उबैद मेरे सबसे करीबी दोस्त थे। हमारी दोस्ती को धार्मिक सद्भाव के प्रतीक के रूप में देखा जाता था। शनिवार को ...

Read in: English | മലയാളം | தமிழ் | ಕನ್ನಡ | हिंदी నా చిన్నప్పుడు ఎర్నాకుళం కలలోని సెవెంత్-డే అడ్వెంటిస్ట్ అనే క్రిస్టియన్ మిషనరీ స్కూల్లో చదువుకున్నాను. ఆ స్కూలు గురించి ఆలోచిస్తే నాకు ముందుగా గుర్తొచ్చేది శుక్రవారాలు. ఆ రోజు మధ్యాహ్నం 3 గంటలకి మాకు లాంగ్ లంచ్ బ్రేక్ ఉండేది. భోజనం అయ్యాక మేము కబడ్డీ, ఆటలు ఆడుకునేవాళ్లం. మిగతా సమయాల్లో సాంస్కృతిక కార్యక్రమాల కోసం ప్రాక్టీస్ చేసేవాళ్లం. అద్భుతంగా పాడే మనోజ్ నాకు ఇప్పటికీ గుర్తున్నాడు. యేసుదాస్ గారిలాగే వాడికి కొంచెం పొడవాటి జుట్టు ఉండేది. వాడు 'మాడప్రావే వా ఒరు కూడు కూటాన్ వా', 'ప్రణయసరోవరతీరం' వంటి పాటలు పాడేవాడు. మేమంతా వాడిని ఎంతో ఇష్టపడేవాళ్లం. మా క్లాసులోని అందమైన ప్రీతా జె. ఈపెన్, బొద్దుగా ఉండే మాయ, కొంచెం నలుపుగా ఉండే సంధ్య ఎప్పుడూ వాడిని చప్పట్లతో ప్రోత్సహించేవారు. శశి మా క్లాసు కమెడియన్. వాడు మోనో యాక్షన్లు, మిమిక్రీ చేసేవాడు. వాడి దగ్గర జోకులు అయిపోతే మేమే సొంతంగా కామెడీ స్కిట్లు తయారు చేసేవాళ్లం. బిజు ఫిలిప్ మరియు ఉబైద్ నా ప్రాణ స్నేహితులు. మా స్నేహాన్ని మత సామరస్యానికి ప్రతీకగా చూసేవారు. శనివారాల్లో సెబాస్...

Read in: English | മലയാളം | தமிழ் | తెలుగు | हिंदी ನನ್ನ ಆರಂಭಿಕ ಶಿಕ್ಷಣ ಎರ್ನಾಕುಲಂನ ಕಾಲೂರಿನ ಸೆವೆಂತ್-ಡೇ ಅಡ್ವೆಂಟಿಸ್ಟ್ ಎಂಬ ಕ್ರಿಶ್ಚಿಯನ್ ಮಿಷನರಿ ಶಾಲೆಯಲ್ಲಿ ನಡೆಯಿತು. ಆ ಶಾಲೆಯ ಬಗ್ಗೆ ಯೋಚಿಸಿದಾಗ ಮೊದಲು ನೆನಪಿಗೆ ಬರುವುದು ಶುಕ್ರವಾರಗಳು. ಅಂದು ಮಧ್ಯಾಹ್ನ 3 ಗಂಟೆಗೆ ನಮಗೆ ದೀರ್ಘವಾದ ಬಿಡುವಿನ ಸಮಯ ಸಿಗುತ್ತಿತ್ತು. ಊಟದ ನಂತರ ನಾವು ಕಬಡ್ಡಿ ಮತ್ತು ಕಣ್ಣಾಮುಚ್ಚಾಲೆ ಆಟವಾಡುತ್ತಿದ್ದೆವು. ಉಳಿದ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಸಾಂಸ್ಕೃತಿಕ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮಗಳಿಗಾಗಿ ತಯಾರಿ ನಡೆಸುತ್ತಿದ್ದೆವು. ಸುಂದರವಾಗಿ ಹಾಡುತ್ತಿದ್ದ ಮನೋಜ್ ನನಗೆ ಇಂದಿಗೂ ನೆನಪಿದ್ದಾನೆ. ಯೇಸುದಾಸ್ ಅವರಂತೆ ಅವನ ಕೂದಲು ಸ್ವಲ್ಪ ಉದ್ದವಾಗಿತ್ತು. ಅವನು 'ಮಾಡಪ್ರಾವೇ ವಾ ಒರು ಕೂಡು ಕೂಟಾನ್ ವಾ', 'ಪ್ರಣಯಸರೋವರತೀರಂ' ಅಂತಹ ಹಾಡುಗಳನ್ನು ಹಾಡುತ್ತಿದ್ದ. ನಾವೆಲ್ಲರೂ ಅವನನ್ನು ಆರಾಧಿಸುತ್ತಿದ್ದೆವು. ನಮ್ಮ ತರಗತಿಯ ಸುಂದರಿ ಪ್ರೀತಾ ಜೆ. ಈಪನ್, ಗುಂಡಗಿದ್ದ ಮಾಯಾ ಮತ್ತು ಸ್ವಲ್ಪ ಶ್ಯಾಮಲ ವರ್ಣದ ಸಂಧ್ಯಾ ಯಾವಾಗಲೂ ಅವನ ಹಾಡಿಗೆ ಚಪ್ಪಾಳೆ ತಟ್ಟುತ್ತಿದ್ದರು. ಶಶಿ ನಮ್ಮ ತರಗತಿಯ ಕಾಮಿಡಿಯನ್ ಆಗಿದ್ದ. ಅವನು ಏಕಪಾತ್ರಾಭಿನಯ ಮತ್ತು ಮಿಮಿಕ್ರಿ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದ. ಅವನ ಹತ್ತಿರ ವಿಷಯಗಳು ಮುಗಿದಾಗ ನಾವೇ ಸ್ವತಃ ಹಾಸ್ಯ ಪ್ರಹಸನಗಳನ್ನು ಸಿದ್ಧಪಡಿಸುತ್ತಿದ್ದೆವು. ಬಿಜು ಫಿಲಿಪ್ ಮತ್ತು ಉಬೈದ್ ನನ್ನ ಆಪ್ತ ಗೆಳೆಯರಾಗಿದ್ದರು. ನಮ್ಮ ಸ್ನೇಹವನ್ನು ಧರ್ಮ...

It must have been around 1993-95. I used to go to Swami Bodhi Tirtha at the Edappally Gurukulam to learn Sanskrit, along with my friends Rajeev, Rajesh, and Umesh. Once, Swami said, 'Guru Nitya Chaitanya Yati' is coming. Manu, you should come with your violin.' I was thrilled. I was finally going to meet the Guru I had only read about in books! As I waited, a black Ambassador car arrived, and the Guru and his disciples got out. He was a bulky looking grandfather figure, holding a pillow. After a short rest, Swami Bodhi introduced me to him. 'This is Manu. He plays the violin very well,' he said. Then Guru asked me to play. I played 'Bandu Reethi Kolu,' a Thyagaraja kriti in the Hamsanadam raga. Guru listened to it with his eyes closed, lost in meditation. I felt his meditative state transfer into my music. After I finished playing, he spoke about the spiritual aspects of music. It opened up a new dimension in music for me. That evening, there was a discourse...