The dichotomy during high school days
It was Muhammed Sunil who taught me how to ogle girls when we were in the tenth grade. We would take the same bus home after school, both of us sitting at the back. As the bus passed St. Teresa's Women's College, he would look at the girls walking on the side of the road and make comments, which I soon started imitating. This habit continued when I joined St. Albert's College for my pre-degree. We would often go to Maharaja's College just to look at girls.
Sachidananda Pai was another good friend of mine during the school days. He played the mridangam. He accompanied me on the mridangam for my violin debut. We often practiced music together and participated in musical events. Sachi's younger brother, Shivananda Pai, was later chosen as the Spiritual head of their community and was known as Raghavendra Tirtha. Sachi and I studied together for a while at St. Albert's College in Ernakulam, an all-boys school. It was Sachi who introduced me to good cinema, films by Padmarajan, Adoor Gopalakrishnan, Aravindan, KG George, MT Vasudevan Nair, and Bharathan. We spent many days watching these films.
I had a strong spiritual side as well. I lived a dual life, balancing both desires. It was Sachi who introduced me to Advocate Govind Bharathan. We all called him Bharathan ji. Every Sunday evening, he held a Bhagavad Gita class at his residence, Chitravathi. I learned yoga and meditation from him for the first time. Bharathan ji was a devotee of Sathya Sai Baba and a follower of Sri Vidya. On Monday evenings, there would be Sai bhajan at his house. He would sing beautiful bhajans while playing the harmonium, and we would join in. Bharathan ji once took a group of us from Chinmaya Yuva Kendra to Amritanandamayi's ashram at Vallikavu, who was known as 'Amma'. We also had many opportunities to listen to Chinmayananda Swami's discourses on the Gita. I also eagerly read books by Vivekananda and Ramakrishna Paramahamsa, which I found in my father's bookshelf.
1. Malayalam (മലയാളം)
കൗമാരവും ആത്മീയതയും: എന്റെ വളർച്ചയുടെ വഴികൾ
പത്താം ക്ലാസ്സിൽ പഠിക്കുമ്പോഴാണ് പെൺകുട്ടികളെ എങ്ങനെ നോക്കണം എന്ന് മുഹമ്മദ് സുനിൽ എന്നെ പഠിപ്പിച്ചത്. സ്കൂൾ കഴിഞ്ഞ് ഞങ്ങൾ ഒരേ ബസ്സിലായിരുന്നു വീട്ടിലേക്ക് മടങ്ങിയിരുന്നത്, ഞങ്ങൾ രണ്ടുപേരും ബസ്സിന്റെ പിന്നിലെ സീറ്റിലിരിക്കും. ബസ് സെന്റ് തെരേസാസ് കോളേജിന് മുന്നിലൂടെ പോകുമ്പോൾ, റോഡരികിലൂടെ നടക്കുന്ന പെൺകുട്ടികളെ നോക്കി അവൻ കമന്റുകൾ പറയുമായിരുന്നു, വൈകാതെ ഞാൻ അവനെ അനുകരിക്കാൻ തുടങ്ങി. പ്രീ-ഡിഗ്രിക്ക് സെന്റ് ആൽബർട്ട്സ് കോളേജിൽ ചേർന്നപ്പോഴും ഈ ശീലം തുടർന്നു. പെൺകുട്ടികളെ നോക്കാൻ വേണ്ടി മാത്രം ഞങ്ങൾ പലപ്പോഴും മഹാരാജാസ് കോളേജിൽ പോകുമായിരുന്നു.
സ്കൂൾ കാലഘട്ടത്തിലെ എന്റെ മറ്റൊരു നല്ല സുഹൃത്തായിരുന്നു സച്ചിദാനന്ദ പൈ. അദ്ദേഹം മൃദംഗം വായിക്കുമായിരുന്നു. എന്റെ വയലിൻ അരങ്ങേറ്റത്തിന് മൃദംഗം വായിച്ചത് അദ്ദേഹമായിരുന്നു. ഞങ്ങൾ പലപ്പോഴും ഒരുമിച്ച് സംഗീതം പരിശീലിക്കുകയും സംഗീത പരിപാടികളിൽ പങ്കെടുക്കുകയും ചെയ്തിരുന്നു. സച്ചിയുടെ അനിയൻ ശിവാനന്ദ പൈയെ പിന്നീട് അവരുടെ സമുദായത്തിന്റെ തലവനായി തിരഞ്ഞെടുക്കുകയും രാഘവേന്ദ്ര തീർത്ഥ എന്ന് അറിയപ്പെടുകയും ചെയ്തു. സച്ചിയും ഞാനും എറണാകുളത്തെ സെന്റ് ആൽബർട്ട്സ് കോളേജിൽ കുറച്ചുനാൾ ഒരുമിച്ച് പഠിച്ചു. എറണാകുളത്തെ ഒരു ആൺപള്ളിക്കൂടമായിരുന്നു അത്. പത്മരാജൻ, അടൂർ ഗോപാലകൃഷ്ണൻ, അരവിന്ദൻ, കെ.ജി. ജോർജ്ജ്, എം.ടി. വാസുദേവൻ നായർ, ഭരതൻ എന്നിവരുടെ മികച്ച സിനിമകൾ എനിക്ക് പരിചയപ്പെടുത്തിത്തന്നത് സച്ചിയാണ്. ഞങ്ങൾ ഒരുപാട് ദിവസങ്ങൾ ഈ സിനിമകൾ കണ്ടു ചിലവഴിച്ചു.
അതേസമയം എനിക്ക് ശക്തമായ ഒരു ആത്മീയ വശവുമുണ്ടായിരുന്നു. ലൗകികമായ ആഗ്രഹങ്ങളും ആത്മീയതയും തുലനം ചെയ്തുകൊണ്ട് ഒരു ഇരട്ട ജീവിതമാണ് ഞാൻ നയിച്ചിരുന്നത്. അഡ്വക്കേറ്റ് ഗോവിന്ദ ഭരതനെ എനിക്ക് പരിചയപ്പെടുത്തിത്തന്നത് സച്ചിയാണ്. ഞങ്ങൾ എല്ലാവരും അദ്ദേഹത്തെ 'ഭരതൻ ജി' എന്ന് വിളിച്ചു. എല്ലാ ഞായറാഴ്ച വൈകുന്നേരവും അദ്ദേഹത്തിന്റെ വസതിയായ 'ചിത്രവതി'യിൽ ഭഗവദ്ഗീത ക്ലാസ്സുകൾ നടക്കുമായിരുന്നു. അദ്ദേഹത്തിൽ നിന്നാണ് ഞാൻ ആദ്യമായി യോഗയും ധ്യാനവും പഠിച്ചത്. ഭരതൻ ജി സത്യസായി ബാബയുടെ ഭക്തനും ശ്രീവിദ്യയുടെ അനുയായിയുമായിരുന്നു. തിങ്കളാഴ്ച വൈകുന്നേരങ്ങളിൽ അദ്ദേഹത്തിന്റെ വീട്ടിൽ സായി ഭജനുകൾ നടക്കുമായിരുന്നു. അദ്ദേഹം ഹാർമോണിയം വായിച്ച് മനോഹരമായ ഭജനുകൾ പാടും, ഞങ്ങൾ കൂടെ പാടും. ഒരിക്കൽ ഭരതൻ ജി ചിന്മയ യുവകേന്ദ്രയിലെ ഞങ്ങളുടെ ഗ്രൂപ്പിനെ 'അമ്മ' എന്ന് വിളിക്കപ്പെടുന്ന അമൃതാനന്ദമയിയുടെ വള്ളിക്കാവിലെ ആശ്രമത്തിലേക്ക് കൊണ്ടുപോയി. ചിന്മയാനന്ദ സ്വാമിയുടെ ഗീതാ പ്രഭാഷണങ്ങൾ കേൾക്കാനും ഞങ്ങൾക്ക് ധാരാളം അവസരങ്ങൾ ലഭിച്ചു. അച്ഛന്റെ ബുക്ക് ഷെൽഫിൽ നിന്ന് വിവേകാനന്ദന്റെയും രാമകൃഷ്ണ പരമഹംസരുടെയും പുസ്തകങ്ങൾ ഞാൻ ആവേശത്തോടെ വായിക്കുമായിരുന്നു.
2. Tamil (தமிழ்)
பருவ வயதும் ஆன்மீகமும்: என் வளர்ச்சியின் பாதைகள்
பத்தாம் வகுப்பு படிக்கும் போது தான் முகமது சுனில் எனக்கு பெண்களை எப்படிப் பார்ப்பது என்று கற்றுக் கொடுத்தான். பள்ளி முடிந்து நாங்கள் இருவரும் ஒரே பேருந்தில் பின் சீட்டில் அமர்ந்து வீட்டுக்கு வருவோம். பேருந்து செயின்ட் தெரசா மகளிர் கல்லூரி வழியாகச் செல்லும் போது, சாலையில் நடந்து செல்லும் பெண்களைப் பார்த்து அவன் கமெண்ட் அடிப்பான், அதை நான் அப்படியே பின்பற்றத் தொடங்கினேன். செயின்ட் ஆல்பர்ட்ஸ் கல்லூரியில் ப்ரீ-டிகிரி சேர்ந்த போதும் இந்த பழக்கம் தொடர்ந்தது. பெண்களைப் பார்ப்பதற்காகவே நாங்கள் அடிக்கடி மகாராஜா கல்லூரிக்குச் செல்வோம்.
பள்ளி நாட்களில் சச்சிதானந்த பை எனது நெருங்கிய நண்பராக இருந்தார். அவர் மிருதங்கம் வாசிப்பார். எனது வயலின் அரங்கேற்றத்திற்கு அவர் தான் மிருதங்கம் வாசித்தார். நாங்கள் ஒன்றாக இசை பயிற்சி செய்வோம் மற்றும் இசை நிகழ்ச்சிகளில் பங்கேற்போம். சச்சியின் தம்பி சிவானந்த பை பின்னர் அவர்களின் சமூகத்தின் தலைவராகத் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டு ராகவேந்திர தீர்த்தர் என்று அழைக்கப்பட்டார். சச்சியும் நானும் எர்ணாகுளம் செயின்ட் ஆல்பர்ட்ஸ் கல்லூரியில் சிறிது காலம் ஒன்றாகப் படித்தோம். இது ஆண்களுக்கான கல்லூரி. பத்மராஜன், அடூர் கோபாலகிருஷ்ணன், அரவிந்தன், கே.ஜி. ஜார்ஜ், எம்.டி. வாசுதேவன் நாயர் மற்றும் பரதன் ஆகியோரின் சிறந்த திரைப்படங்களை எனக்கு அறிமுகப்படுத்தியவர் சச்சி தான். நாங்கள் பல நாட்கள் இந்தத் திரைப்படங்களைப் பார்த்து நேரத்தைச் செலவிட்டோம்.
அதேசமயம் என்னிடம் வலுவான ஆன்மீகப் பக்கமும் இருந்தது. உலக ஆசைகளையும் ஆன்மீகத்தையும் சமநிலைப்படுத்தி ஒரு இரட்டை வாழ்க்கையை நான் வாழ்ந்தேன். வழக்கறிஞர் கோவிந்த பரதனை எனக்கு அறிமுகப்படுத்தியவர் சச்சி. நாங்கள் அனைவரும் அவரை 'பரதன் ஜி' என்று அழைப்போம். ஒவ்வொரு ஞாயிறு மாலையும் அவரது இல்லமான 'சித்ரவதி'யில் பகவத் கீதை வகுப்பு நடக்கும். அவரிடம் தான் நான் முதன்முதலில் யோகா மற்றும் தியானம் கற்றுக் கொண்டேன். பரதன் ஜி சத்ய சாயி பாபாவின் பக்தர் மற்றும் ஸ்ரீ வித்யாவை பின்பற்றுபவர். திங்கள் மாலைகளில் அவர் வீட்டில் சாயி பஜனை நடக்கும். அவர் ஹார்மோனியம் வாசித்து அழகாகப் பாடுவார், நாங்களும் இணைந்து பாடுவோம். ஒருமுறை பரதன் ஜி சின்மயா யுவ கேந்திராவைச் சேர்ந்த எங்களை 'அம்மா' என்று அழைக்கப்படும் அமிர்தானந்தமயியின் வள்ளிக்காவு ஆசிரமத்திற்கு அழைத்துச் சென்றார். சின்மயானந்த சுவாமியின் கீதை சொற்பொழிவுகளைக் கேட்கவும் எங்களுக்கு நிறைய வாய்ப்புகள் கிடைத்தன. என் தந்தையின் புத்தக அலமாரியில் இருந்த விவேகானந்தர் மற்றும் ராமகிருஷ்ண பரமஹம்சரின் புத்தகங்களை நான் ஆர்வத்துடன் படிப்பேன்.
3. Kannada (ಕನ್ನಡ)
ಕೌಮಾರ್ಯ ಮತ್ತು ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕತೆ: ನನ್ನ ಬೆಳವಣಿಗೆಯ ಹಾದಿಗಳು
ನಾವು ಹತ್ತನೇ ತರಗತಿಯಲ್ಲಿದ್ದಾಗ ಮುಹಮ್ಮದ್ ಸುನಿಲ್ ನನಗೆ ಹುಡುಗಿಯರನ್ನು ಹೇಗೆ ನೋಡುವುದು ಎಂದು ಕಲಿಸಿಕೊಟ್ಟಿದ್ದ. ಶಾಲೆಯ ನಂತರ ನಾವು ಒಂದೇ ಬಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಹಿಂದಿನ ಸೀಟಿನಲ್ಲಿ ಕುಳಿತು ಮನೆಗೆ ಹೋಗುತ್ತಿದ್ದೆವು. ಬಸ್ ಸೇಂಟ್ ತೆರೇಸಾ ಮಹಿಳಾ ಕಾಲೇಜಿನ ಮುಂದೆ ಹಾದುಹೋಗುವಾಗ, ಅವನು ರಸ್ತೆಯ ಬದಿಯಲ್ಲಿ ನಡೆಯುವ ಹುಡುಗಿಯರನ್ನು ನೋಡಿ ಕಾಮೆಂಟ್ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದ, ನಾನು ಶೀಘ್ರದಲ್ಲೇ ಅದನ್ನು ಅನುಕರಿಸಲು ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿದೆ. ಸೇಂಟ್ ಆಲ್ಬರ್ಟ್ ಕಾಲೇಜಿನಲ್ಲಿ ಪ್ರೀ-ಡಿಗ್ರಿ ಸೇರಿದಾಗಲೂ ಈ ಅಭ್ಯಾಸ ಮುಂದುವರಿಯಿತು. ನಾವು ಹುಡುಗಿಯರನ್ನು ನೋಡಲೆಂದೇ ಆಗಾಗ ಮಹಾರಾಜ ಕಾಲೇಜಿಗೆ ಹೋಗುತ್ತಿದ್ದೆವು.
ಶಾಲಾ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ಸಚ್ಚಿದಾನಂದ ಪೈ ನನ್ನ ಇನ್ನೊಬ್ಬ ಆತ್ಮೀಯ ಗೆಳೆಯರಾಗಿದ್ದರು. ಅವರು ಮೃದಂಗ ನುಡಿಸುತ್ತಿದ್ದರು. ನನ್ನ ವಯಲಿನ್ ಅರಂಗೇಟ್ರಂಗೆ ಅವರು ಮೃದಂಗ ಸಾಥಿ ನೀಡಿದ್ದರು. ನಾವು ಒಟ್ಟಾಗಿ ಸಂಗೀತ ಅಭ್ಯಾಸ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದೆವು ಮತ್ತು ಸಂಗೀತ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮಗಳಲ್ಲಿ ಭಾಗವಹಿಸುತ್ತಿದ್ದೆವು. ಸಚ್ಚಿಯ ತಮ್ಮ ಶಿವಾನಂದ ಪೈ ಅವರನ್ನು ನಂತರ ಅವರ ಸಮುದಾಯದ ಮುಖ್ಯಸ್ಥರನ್ನಾಗಿ ಆಯ್ಕೆ ಮಾಡಲಾಯಿತು ಮತ್ತು ಅವರನ್ನು ರಾಘವೇಂದ್ರ ತೀರ್ಥ ಎಂದು ಕರೆಯಲಾಯಿತು. ಸಚ್ಚಿ ಮತ್ತು ನಾನು ಎರ್ನಾಕುಲಂನ ಸೇಂಟ್ ಆಲ್ಬರ್ಟ್ಸ್ ಕಾಲೇಜಿನಲ್ಲಿ ಸ್ವಲ್ಪ ಸಮಯ ಒಟ್ಟಿಗೆ ಓದಿದ್ದೇವೆ. ಇದು ಹುಡುಗರ ಕಾಲೇಜು ಆಗಿತ್ತು. ಪದ್ಮರಾಜನ್, ಅಡೂರ್ ಗೋಪಾಲಕೃಷ್ಣನ್, ಅರವಿಂದನ್, ಕೆ.ಜಿ. ಜಾರ್ಜ್, ಎಂ.ಟಿ. ವಾಸುದೇವನ್ ನಾಯರ್ ಮತ್ತು ಭರತನ್ ಅವರ ಅತ್ಯುತ್ತಮ ಚಲನಚಿತ್ರಗಳನ್ನು ನನಗೆ ಪರಿಚಯಿಸಿದ್ದೇ ಸಚ್ಚಿ. ನಾವು ಅನೇಕ ದಿನಗಳ ಕಾಲ ಈ ಸಿನಿಮಾಗಳನ್ನು ನೋಡುತ್ತಾ ಕಳೆದಿದ್ದೇವೆ.
ಅದೇ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ನನ್ನಲ್ಲಿ ಬಲವಾದ ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕ ಭಾಗವೂ ಇತ್ತು. ನಾನು ಲೌಕಿಕ ಆಸೆಗಳು ಮತ್ತು ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕತೆಯನ್ನು ಸಮತೋಲನಗೊಳಿಸುತ್ತಾ ದ್ವಿಮುಖ ಜೀವನವನ್ನು ನಡೆಸುತ್ತಿದ್ದೆ. ಅಡ್ವಕೇಟ್ ಗೋವಿಂದ ಭರತನ್ ಅವರನ್ನು ನನಗೆ ಪರಿಚಯಿಸಿದ್ದು ಸಚ್ಚಿ. ನಾವೆಲ್ಲರೂ ಅವರನ್ನು 'ಭರತನ್ ಜಿ' ಎಂದು ಕರೆಯುತ್ತಿದ್ದೆವು. ಪ್ರತಿ ಭಾನುವಾರ ಸಂಜೆ ಅವರ ನಿವಾಸ 'ಚಿತ್ರವತಿ'ಯಲ್ಲಿ ಭಗವದ್ಗೀತೆ ತರಗತಿ ನಡೆಯುತ್ತಿತ್ತು. ಅವರಿಂದಲೇ ನಾನು ಮೊದಲ ಬಾರಿಗೆ ಯೋಗ ಮತ್ತು ಧ್ಯಾನ ಕಲಿತೆ. ಭರತನ್ ಜಿ ಸತ್ಯಸಾಯಿ ಬಾಬಾ ಅವರ ಭಕ್ತರಾಗಿದ್ದರು ಮತ್ತು ಶ್ರೀ ವಿದ್ಯಾ ಪಂಥದ ಅನುಯಾಯಿಯಾಗಿದ್ದರು. ಸೋಮವಾರ ಸಂಜೆ ಅವರ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಸಾಯಿ ಭಜನೆ ನಡೆಯುತ್ತಿತ್ತು. ಅವರು ಹಾರ್ಮೋನಿಯಂ ನುಡಿಸುತ್ತಾ ಸುಂದರವಾದ ಭಜನೆಗಳನ್ನು ಹಾಡುತ್ತಿದ್ದರು, ನಾವು ಕೂಡ ಧ್ವನಿಗೂಡಿಸುತ್ತಿದ್ದೆವು. ಭರತನ್ ಜಿ ಒಮ್ಮೆ ಚಿನ್ಮಯ ಯುವ ಕೇಂದ್ರದ ನಮ್ಮ ಗುಂಪನ್ನು 'ಅಮ್ಮ' ಎಂದು ಕರೆಯಲ್ಪಡುವ ಅಮೃತಾನಂದಮಯಿ ಅವರ ವಳ್ಳಿಕಾವು ಆಶ್ರಮಕ್ಕೆ ಕರೆದೊಯ್ದಿದ್ದರು. ಚಿನ್ಮಯಾನಂದ ಸ್ವಾಮಿಯವರ ಗೀತಾ ಪ್ರವಚನಗಳನ್ನು ಕೇಳುವ ಅನೇಕ ಅವಕಾಶಗಳು ನಮಗೆ ಸಿಕ್ಕವು. ನನ್ನ ತಂದೆಯ ಪುಸ್ತಕದ ಕಪಾಟಿನಲ್ಲಿದ್ದ ವಿವೇಕಾನಂದ ಮತ್ತು ರಾಮಕೃಷ್ಣ ಪರಮಹಂಸರ ಪುಸ್ತಕಗಳನ್ನು ನಾನು ಕುತೂಹಲದಿಂದ ಓದುತ್ತಿದ್ದೆ.
4. Telugu (తెలుగు)
యవ్వనం మరియు ఆధ్యాత్మికత: నా ఎదుగుదల బాటలు
మేము పదో తరగతిలో ఉన్నప్పుడు అమ్మాయిలను ఎలా చూడాలో నాకు నేర్పించింది ముహమ్మద్ సునీల్. స్కూలు అయిపోయాక మేమిద్దరం ఒకే బస్సులో వెనుక సీట్లో కూర్చుని ఇంటికి వెళ్లేవాళ్లం. బస్సు సెయింట్ థెరిసా మహిళా కాలేజీ మీదుగా వెళ్తున్నప్పుడు, రోడ్డు పక్కన నడుస్తున్న అమ్మాయిలను చూసి వాడు కామెంట్స్ చేసేవాడు, నేను కూడా వాడిని అనుకరించడం మొదలుపెట్టాను. సెయింట్ ఆల్బర్ట్స్ కాలేజీలో ప్రీ-డిగ్రీ చేరినప్పుడు కూడా ఈ అలవాటు కొనసాగింది. మేము కేవలం అమ్మాయిలను చూడటం కోసమే తరచుగా మహారాజా కాలేజీకి వెళ్లేవాళ్లం.
స్కూలు రోజుల్లో సచ్చిదానంద పై నా మరో మంచి స్నేహితుడు. ఆయన మృదంగం వాయించేవారు. నా వయలిన్ అరంగేట్రం సమయంలో ఆయన మృదంగం వాయించారు. మేము కలిసి సంగీత సాధన చేసేవాళ్లం మరియు సంగీత కార్యక్రమాల్లో పాల్గొనేవాళ్లం. సచ్చి తమ్ముడు శివానంద పైని తర్వాత వారి కమ్యూనిటీకి అధిపతిగా ఎంపిక చేశారు, ఆయన 'రాఘవేంద్ర తీర్థ'గా ప్రసిద్ధి చెందారు. సచ్చి మరియు నేను ఎర్నాకుళంలోని సెయింట్ ఆల్బర్ట్స్ కాలేజీలో కొంతకాలం కలిసి చదువుకున్నాము. అది అబ్బాయిల కాలేజీ. పద్మరాజన్, అడూర్ గోపాలకృష్ణన్, అరవిందన్, కె.జి. జార్జ్, ఎం.టి. వాసుదేవన్ నాయర్ మరియు భరతన్ వంటి వారి గొప్ప సినిమాలను నాకు పరిచయం చేసింది సచ్చియే. మేము చాలా రోజులు ఆ సినిమాలు చూస్తూ గడిపాము.
అదే సమయంలో నాకు ఆధ్యాత్మికత పట్ల కూడా బలమైన ఆసక్తి ఉండేది. ప్రాపంచిక కోరికలు మరియు ఆధ్యాత్మికతను సమతుల్యం చేసుకుంటూ నేను ఒక ద్వంద్వ జీవితాన్ని గడిపాను. అడ్వకేట్ గోవింద భరతన్ గారిని నాకు పరిచయం చేసింది సచ్చియే. మేమంతా ఆయనను 'భరతన్ జీ' అని పిలిచేవాళ్లం. ప్రతి ఆదివారం సాయంత్రం ఆయన నివాసం 'చిత్రవతి'లో భగవద్గీత క్లాసులు జరిగేవి. ఆయన దగ్గరే నేను మొదటిసారి యోగా మరియు ధ్యానం నేర్చుకున్నాను. భరతన్ జీ సత్యసాయి బాబా భక్తుడు మరియు శ్రీ విద్య అనుయాయి. సోమవారం సాయంత్రం ఆయన ఇంట్లో సాయి భజనలు జరిగేవి. ఆయన హార్మోనియం వాయిస్తూ అందమైన భజనలు పాడేవారు, మేము కూడా గొంతు కలిపేవాళ్లం. భరతన్ జీ ఒకసారి చిన్మయ యువ కేంద్రం నుండి మా గ్రూపును 'అమ్మ'గా పిలవబడే అమృతానందమయి గారి వళ్ళికావు ఆశ్రమానికి తీసుకువెళ్లారు. చిన్మయానంద స్వామి గారి గీతా ప్రసంగాలు వినే అవకాశం కూడా మాకు చాలాసార్లు దక్కింది. మా నాన్నగారి పుస్తకాల బీరువాలో ఉన్న వివేకానంద మరియు రామకృష్ణ పరమహంస పుస్తకాలను నేను ఎంతో ఆసక్తిగా చదివేవాడిని.
5. Hindi (हिंदी)
किशोरावस्था और आध्यात्मिकता: मेरे विकास के मार्ग
जब हम दसवीं कक्षा में थे, तब मुहम्मद सुनील ने मुझे सिखाया था कि लड़कियों को कैसे ताकना (ogle) है। स्कूल के बाद हम एक ही बस से घर लौटते थे और हम दोनों पीछे की सीट पर बैठते थे। जब बस सेंट टेरेसा महिला कॉलेज के पास से गुजरती थी, तो वह सड़क के किनारे चलने वाली लड़कियों को देखकर कमेंट करता था, और जल्द ही मैंने भी उसकी नकल करना शुरू कर दिया। सेंट अल्बर्ट कॉलेज में प्री-डिग्री में शामिल होने पर भी यह आदत जारी रही। हम अक्सर केवल लड़कियों को देखने के लिए महाराजा कॉलेज जाते थे।
स्कूल के दिनों में सच्चिदानंद पई मेरे एक और अच्छे दोस्त थे। वे मृदंगम बजाते थे। मेरे वायलिन डेब्यू (अरंगेत्रम) के दौरान उन्होंने ही मृदंगम पर मेरी संगत की थी। हम अक्सर साथ में संगीत का अभ्यास करते थे और संगीत कार्यक्रमों में भाग लेते थे। सच्चि के छोटे भाई, शिवानंद पई को बाद में उनके समुदाय के प्रमुख के रूप में चुना गया और उन्हें राघवेंद्र तीर्थ के नाम से जाना गया। सच्चि और मैंने एर्नाकुलम के सेंट अल्बर्ट कॉलेज में कुछ समय तक साथ पढ़ाई की, जो केवल लड़कों का कॉलेज था। सच्चि ने ही मुझे अच्छी फिल्मों से परिचित कराया, जैसे पद्मराजन, अदूर गोपालकृष्णन, अरविंदन, केजी जॉर्ज, एमटी वासुदेवन नायर और भरतन की फिल्में। हमने इन फिल्मों को देखते हुए कई दिन बिताए।
साथ ही मेरा एक मजबूत आध्यात्मिक पक्ष भी था। मैं इच्छाओं और आध्यात्मिकता के बीच संतुलन बनाते हुए एक दोहरा जीवन जी रहा था। सच्चि ने ही मुझे एडवोकेट गोविंद भरतन से मिलवाया था। हम सब उन्हें 'भरतन जी' कहते थे। हर रविवार शाम को उनके निवास 'चित्रावती' में भगवद् गीता की कक्षा होती थी। मैंने पहली बार उनसे ही योग और ध्यान सीखा। भरतन जी सत्य साईं बाबा के भक्त और श्री विद्या के अनुयायी थे। सोमवार की शाम उनके घर पर साईं भजन होता था। वे हारमोनियम बजाते हुए सुंदर भजन गाते थे और हम भी उनमें शामिल होते थे। भरतन जी एक बार चिन्मय युवा केंद्र के हम लोगों के समूह को वल्लिकावु स्थित अमृतानंदमयी के आश्रम ले गए थे, जिन्हें 'अम्मा' के नाम से जाना जाता है। हमें गीता पर चिन्मयानंद स्वामी के प्रवचन सुनने के भी कई अवसर मिले। मैंने अपने पिता की बुकशेल्फ़ में रखी विवेकानंद और रामकृष्ण परमहंस की पुस्तकें भी बड़े चाव से पढ़ीं।
Comments
Post a Comment