உடலுக்கு வெளியே...
சென்னையில் எனது முதல் 10 நாள் விபாசனா தியான முகாம் முடிந்த பிறகு, சத்குரு ஜக்கி வாசுதேவ் நடத்தும் பாவஸ்பந்தனா (BSP) நிகழ்ச்சியில் பங்கேற்க கோவைக்கு புறப்பட்டேன். ஏற்கனவே சென்னையில் அவர் நேரடியாக நடத்திய 13 நாள் ‘சகஜஸ்திதி யோகா’ (SSY) பயிற்சியில் நான் கலந்து கொண்டிருந்தேன், அதுவே ஒரு மிகப்பெரிய மாற்றத்தை ஏற்படுத்திய அனுபவம்.
கோவை ரயில் நிலையத்தில் இறங்கி, ஆலந்துறைக்கு பேருந்தில் சென்றேன். அங்கிருந்து 8 கிலோமீட்டர் நடக்க வேண்டும். அப்போது ஈஷாவுக்குப் பலர் சென்று கொண்டிருந்தனர். எனக்கு ஒரு பைக்கில் லிப்ட் கிடைத்தது. வீரப்பன் என்ற இளைஞர் பைக்கை ஓட்டினார். அந்தச் சிறிய சாலைகளில் அவர் மிக வேகமாக ஓட்டினார். விபாசனா தியானத்திற்குப் பிறகு என் மனம் மிகவும் அமைதியாக இருந்தது. நான் எதற்கும் எதிர்வினை ஆற்றாமல் அமைதியாக இருந்தேன். ஆனால் முதல் திருப்பத்திலேயே நாங்கள் இருவரும் பைக்கிலிருந்து விழுந்தோம். பெரிய அளவில் அடிபடவில்லை. மீண்டும் இருவரும் பைக்கில் ஏறினோம், அவர் மீண்டும் அதே வேகத்தில் ஓட்டத் தொடங்கினார், நான் அப்போதும் அமைதியாகவே இருந்தேன். அடுத்த திருப்பத்தில் மீண்டும் இருவரும் விழுந்தோம், இந்த முறை நான் அவரிடம் வண்டியை ஓட்டுவதாகக் கூறி, அவரைப் பின்னால் அமரச் சொன்னேன். அவர் ஒப்புக்கொண்டார், நாங்கள் பாதுகாப்பாக மையத்தை அடைந்தோம்.
ஈஷாவின் கூற்றுப்படி, BSP என்பது SSY முடித்தவர்களுக்கான 4 பகல், 3 இரவு தங்கும் ஒரு பயிற்சியாகும். இந்த முகாம் உடல் மற்றும் மனதின் எல்லைகளைக் கடந்து உயர்நிலை உணர்வுகளை அனுபவிக்க உதவுகிறது. ‘பாவா’ என்றால் உணர்வு, ‘ஸ்பந்தனா’ என்றால் அதிர்வு அல்லது எதிரொலி என்று பொருள். சக்திவாய்ந்த தியானங்கள் மூலம், பாவஸ்பந்தனா ஒரு தீவிரமான ஆற்றல் சூழலை உருவாக்குகிறது, அங்கு ஒருவரின் தனித்துவம் மற்றும் ஐம்புலன்களின் எல்லைகளைக் கடந்து, பிரபஞ்சத்தோடு ஒன்றிணையும் அனுபவத்தைப் பெற முடியும்.
BSP-யின் முதல் நாள் விளையாட்டுப் போட்டியுடன் தொடங்கியது. நாங்கள் அனைவரும் 100 மீட்டர் ஓட்டப்பந்தயத்தில் பங்கேற்றோம். அந்தப் போட்டியில் முழு மனதுடன் ஈடுபட வேண்டும் என்பதற்காக நான் முதலாக வர விரும்பினேன். ஆனால் 10 நாட்கள் உடல் உழைப்பு இல்லாத தியான முகாமிலிருந்து வந்ததால், என் உடல் என் மனதின் வேகத்திற்கு ஈடுகொடுக்கவில்லை. விசில் சத்தம் கேட்டதும் நான் முழு பலத்துடன் ஓடத் தொடங்கினேன்! நிச்சயமாக, உடல் சிறிது தூரத்திலேயே கீழே விழுந்தது, ஆனால் நான் தொடர்ந்து ஓடிக்கொண்டிருந்தேன்!! திடீரென்று ஏதோ குறைவது போலத் தோன்றியது, நான் திரும்பிப் பார்த்தபோது என் சொந்த உடல் தரையில் கிடப்பதைப் பார்த்தேன். நான் பயங்கர அதிர்ச்சியடைந்து உடனடியாக என் உடலுக்குள் திரும்பிவிட்டேன்.
நான் கீழே விழுந்தபோது, என் இடது காலின் பெருவிரலில் காயம் ஏற்பட்டதை உணர்ந்தேன். ஒரு பெரிய வெட்டு ஏற்பட்டு ரத்தம் கசிந்து கொண்டிருந்தது. தன்னார்வலர்கள் முதலுதவிப் பெட்டியுடன் ஓடி வந்தனர். சூரன் என் காயத்திற்கு மருந்து போடத் தொடங்கினார். அவர் கத்தரிக்கோலால் கிழிந்த தோலை வெட்டி, மருந்து போட்டு கட்டுப் போட்டார். இவை அனைத்தும் யாருக்கோ நடப்பதைப் போல நான் வேடிக்கை பார்த்துக் கொண்டிருந்தேன். என்னால் வலியை உணர முடியவில்லை. அதற்குப் பதிலாக நான் ஒரு முழுமையான ‘சாட்சி உணர்வில்’ (witness consciousness) இருந்தேன். அந்த முகாமின் அனைத்துப் பயிற்சிகளையும் நான் எந்த சிரமமும் இன்றி முடித்தேன், ஆச்சரியமான விஷயம் என்னவென்றால், அந்தப் பெரிய காயம் அடுத்த நாளே குணமாகிவிட்டது.
உடலுக்கு வெளியே, ஈஷா யோகா, சத்குரு, விபாசனா, சாட்சி உணர்வு.
Comments
Post a Comment